Ümit Yaşar Oğuzcan

---

ادبيات معاصر ترکيه / شعر / اوميت ياشار اوغوزجان/
فارسی سرايی : ياشار احد صارمی

ماسه

نه .
تو از کجا ماسه را بفهمی
از کجا شن را ؟
تو که دريا نديده‌ای !
چشم هايت را اين طورببند
به .... به زمان فکر کن
دريا در يک چشمت
ماسه در چشم ديگرت .

تو از کجا سنگ را بفهمی
تو که بالا نرفته ای کوهی فتح نکرده ای
حالا همين طوری طرف افق ها قدم بزن
کوه زير اين پايت
سنگ زير آن يکی .

تو
جانت را بخورم خاکستر نمی فهمی
تو که آتشی روشن نکرده ای
دست‌هايت را دراز کن به سوی آبی ها
آتش در اين دستت
خاکستر ... خاکستر در آن يکی .

تو کجا و خون کجا ؟
نه کشته شدی .. نه کسی را کشتی
همين طوری دراز بکش روی خاک
مرگ همان‌جا کنارت
خون همان جا جاری ...

تو
بره‌ی تازه بهار ديده
تو معنی عشق را می فهمی ؟
زکی
تو که عاشق من نبودی
گريه کن ، تا می توانی گريه کن
همه‌ی زيبايی ها نهفته در تو
عشق
سودايی ، شوری در من !

---

آخرين نامه

اگر جخ بميرم انگشت حيرت بر دهان نگذار
احتمال رحلت زياد است عزيزم !

گريه نکن اگر بميرم
دوباره ديدی، هی ، برگشتم

سر و صدا راه نينداز اگر مُردم
هيس ! خواهم خوابيد .

مايوس نشو اگر بميرم
من زندگی خواهم کرد

ديدی مُردم
چشم از راه برگير
مرده ام ديگر ، بر نمی گردم

اگر افتادم مُردم
نکند يکدفعه خر شوی بميری
بی تو نمی توانم ...

---

برای من ترانه ای بخوان !

لک زده ام برای صدایت چه می شود چيزی بگويی !
بگويی آن طرف زمانها گلی باز شود
در تاریکی هایم ، ببين تیره ام ، تارم
بیا از آبی های آسمان ، بيا از آبی های دریا

برایم ترانه ای بخوان
چیزی در درونم وول می خورد
چشم هايم خونی و سرخ ، خسته و بی خوابم من
نگاه کن چه دیوانه من که در چه حالم
زخمی ام ، بی چاره و نا امید

برایم ترانه ای بخوان
باران شو بر سر و رویم ببار ، خورشید بیا و گرمم کن
بسان روشنايی به تاریکی هایم دست بسای
مرا بگیر ببر آن دورترها
صدایت مثل چشمه ای درونم بجوشد

برای من ترانه ای بخوان
همه ی رنگ ها را به هم بیامیز
از تابستانی که گذشت مشت مشت نارنجی بیاور
مثل دانه ی پَری ، مثل شاخه ای در بهار
به نرمی ، به زیبایی ، به سفید ترین شکل ممکن
برای من ترانه ای بخوان

باريدن هر از گاه حزين برف را می فهمی ؟
از آسمان سربی با هق هق و گریه
بيا که حال من هم از این گونه تيره و تار است
با غمگین ترین صدایت ، با لحنی که دل می برد
برای من ترانه ای بخوان !

Bana Bir Şarkı Söyle

Özledim sesini ne olur konuş
Bir gül açtır zamanların ötesinden
Karanlıklar içindeyim, kapkarayım bugün gel
Gök mavisinden, deniz mavisinden
Bana bir şarkı söyle
İçimde bir şey kımıldıyor
Gözlerim kan çanağı, yorgunum, uykusuzum
Bir baksana ne haldeyim deli divane
Yaralıyım, çaresizim umutsuzum
Bana bir şarkı söyle
Yağmur ol yağ üstüme, güneş ol ısıt
Dökül karanlığıma ışıklar gibi
Al beni, en uzaklara götür
Sesin aksın içimde bir pınar gibi
Bana bir şarkı söyle
Bütün renkleri kat birbirine
Buram buram bir turuncu getir geçen yazdan
Bir tüy gibi, bir bahar dalı gibi
Hafiften, inceden, güzelden, en beyazdan
Bana bir şarkı söyle
Bazan kar nasıl hazin yağar bilirsin
Kurşuni bir gökyüzünden ağlamaklı
İşte öyleyim, kapkarayım bu gün gel
En hüzünlü sesinle, en dokunaklı
Bana bir şarkı söyle

---

اوميت ياشار اوغوزجان در آگوست ۱۹۲۶ در شهر تارسوس ( ايچه ل ) چشم به جهان گشود و ۴ نوامبر در شهر استانبول چشم بر جهان بست . در سال ۱۹۴۵ از دبيرستان تجارت اسگی شهير فارغ التحصيل شد . مدتی در بانک عثمانلی و بانک کار ترکيه کار کرد و در سال ۱۹۷۷ بازنشسته شد . در استانبول با همين اسم خودش گالری هنری را داير نمود . در هنگام زندگی خودش يکی از مشهورترين و محبوبترين شاعر ديار خود بود . او را شاعر مضمون هايی از قبيل عشق و غربت و هجران می شناسند .